طبع شعر خود را نیز از دست داده ام
و بر تبل شهر میکوبم...
طبع تبل سرو صداست ...
اما باید بکوبی تا صدایش شهر را کر کند...
چرا تهمت میزنند...؟!
چرا بر تبلی که ساکت است ، تهمت طبع پرسرو صدایش را میزنند؟؟؟!!!
طبع شعرم تبلیست بی سرو صدا...
برچسب:
نویسنده: پارسا نوروزی